Met enige aansporing naar mezelf toe zit ik hier op bed in mijn vierde kamer in Posada Don Diego. Ik ken ze nu bijna allemaal. Deze ligt ad achterkant en heeft een raam dat uitkijkt op een grasveldje en de wasplaats die ook bij de Posada horen. In Antigua is de rust na Semana Santa weergekeerd. Heel onwerkelijk. Volgens Carlos is mei nog rustiger. Ondertussen geniet ik alweer van het schrijven omdat het herinneringen en beelden oproept die heel prachtig waren. Terug naar Honduras.

Ik had met Don Jesus om 8.00 uur afgesproken om een wandeling te gaan maken naar los Sapos een kleine ruïne een uurtje verderop gelegen op het land van een Hacienda. Met de tuctuc was ik er al om kwart voor 8 en ja hoor een zenuwachtige J in een schoon t-shirt. Hij was al bang dat ik niet meer zou komen. Tuurlijk ben ik er. Via de hangmat brug bereikten we de overkant van de Copan rivier die nu bijna droog staat. Volgens J zijn er in de regentijd die aanstonds gaat beginnen bootoversteekservices omdat de rivier dan zo hoog is dat de hangbrug zelfs onder water ligt. Moeilijk voor te stellen allemaal maar de Maya's hadden daar natuurlijk ook weer wat op gevonden... kano's en een grote muur rond de stad. De archeologen hebben de rivier wat verlegd en een lelijke muur aangelegd (vonden wij) om overstroming vd ruines te voorkomen. Enfin... via wat rommelige Maya Chorti dorpjes kwamen we wat hoger op de berg bij los Sapos oftewel de padden/kikkers. Ik had begrepen dat het een soort plek is voor zwangere vrouwen, een soort kliniek maar denk nu eerder dat het meer een vruchtbaarheidsplek is. De kikker staat natuurlijk voor veel vruchtbaarheid want als die kwaakt dan is er water en water is juist ja. Aan weerszijden van de kikker de contouren van 2 'bedden'met een plek voor een vrouw die nog moet bevallen en een vrouw die aan het bevallen is. Via een mooie wandeling kwamen we zwetend en wel het dorp weer binnen en liepen het er aan de andere kant weer uit (zweet) naar een vogel opvang en broedcentrum. Leuk en mooi aangelegd en met een goed doel. Veel opvang van papagaaien en andere vogels die (natuurlijk!) door buitenlanders worden achtergelaten als ze weer terug naar huis of een andere plek gaan. Maar wel handig voor het broeden... En ze zetten de jongen weer uit na een ontstress en vliegprogramma. Ik heb er een stel zien vliegen in de ruines. Prachtige rood met gele en blauwe macaws. Jesus krijgt 5 veren van een Macaw voor aan zijn gidsenstok en Yola krijgt er van hem weer 2, mooi!

Volgende actiepunt: la Luna Jaguar: thermale baden zoals ze er in de tijden van de Mayas uit hebben kunnen zien.. Geen idee. Ik had wel dezelfde excursie voor 35 USD gezien. Nu maakte in dezelfde met Jesus per openbare bus heen en per taxi met de Italiaanse eigenaar terug voor 20 USD. Onderweg vertelde J dat de koffie hier leidt aan de roja (rode) ziekte. Heel veel finca's in Midden (en zuid) Amerika zijn hierdoor getroffen. Guatemla staat er het slechtst voor las ik vanochtend in de krant. Het kan zomaar 3 jaar duren voordat de grond weer rijp is voor koffieplanten. Ondertussen hakken, verbranden of opnieuw beginnen en weinig werk en inkomen voor de mensen. Shit al die ziektes. Deze schijnt uit de USA te komen.

De Luna Jaguar overtrof al mijn verwachtingen. Het zij de mooiste warm water bronnen die ik ken (tot nu toe) en met echt natuurlijk vulkaanwater. Je kan je in 11 verschillende baden wentelen en insmeren met modder. En dat in een enorm mooie omgeving prachtig opgezet en onder een bladerdak van verschillende kleuren groen. En hoewel het 35 graden is was het helemaal niet moeilijk om 4 uur vol te houden...(foto's). ‘s- avonds een onverwacht gezellig etentje met 2 medebewoners; een homostelletje Duitser en Guatemalteek (heel jong). Ik schrijf dat omdat dat heel ongewoon lijkt in Guatemala maar zij schijnen er niet zoveel problemen mee te hebben. Nou is Antigua geen Guate maar het lijkt me toch niet makkelijk voor deze jonge student. Over Don Jesus trouwens niets dan tevredenheid. Normaal zijn wij nooit zon voorstanders van gidsen omdat die vaak minder weten dan wat op papier staat en in Gilles hoofd maar J is heel goed, zeurt niet om geld en kijkt niet sip naar zijn beloning en geeft veiligheid in dit gebiedje dat ook alweer geplaagd wordt door narcoticagangsters....Ik heb hem dan ook goed beloond, haha.

Mijn laatste dag relaxen op het dak van mijn hotelletje en langzaam afdalen naar cafe Viavia van een Belg! Daarom lopen er zoveel Belgen rond in dit stadje ?? Dat ViaVia blijkt trouwens een kleine keten te zijn van kleine backpackers hostels, trip organisers en coördinatoren van stages en vrijwilligerswerk. Een soort Joho centers dus als die nog bestaan. Ziet er netjes en leuk uit en heel erg aardige mensen die me hebben geholpen met mijn bijna gemiste bus...Doet me trouwens ene bel rinkelen van een ViaVia reizigers cafe in Leuven ofzo waar we ons met Commundo ook zouden kunnen presenteren. Toch even werkgedachtes haha. De bus zou daar om 12.00 uur komen maar om kwart voor 1 nog niemand. Toch maar naar het kantoor in Antigua gebeld, nee niks ad hand, maar ja hoor binnen 10 minuten stond er een auto voor de deur die me snel naar de grens reed waar de bus met de andere 2 passagiers al even stonden te wachten. Lang leve de mobiel. En of het niet genoeg was mocht ik na 6 uur ook nog de eerste en enige file beleven in Guatemala stad. Vrijdagmiddag 5 uur ... stevige stank, sloom en moe. Na 8 uurtjes dus weer terug op de basis waar ik nu geniet en reflecteer op van alles maar daarover later meer ...