Observationes de un dia normal

Rond half 1 is het lunchtijd en tijd voor de belangrijkste maaltijd van de dag. Mama Blanca weet de lekkerste gerechten te koken, elke dag anders. Pasta, rijst en/of tortilla's met een lekkere salade en iets van vlees of vis en natuurlijk mango toe haha. Mildred, de hulp, eet ook mee.
In Guate is het meestal zo dat de zoons met hun gezin thuis blijven wonen en de dochters intrekken bij de familie van hun man. Zo ook bij Yemi een van de dochters die verderop in het dorp woont. We zijn uitgenodigd voor een traditioneel diner. Dat kan op woensdag want de meeste andere dagen vd week is er een activiteit van de kerk. Met zijn allen de auto in plus de ouders van Fabiola de vrouw van Hemerson die gelukkig even een paar dagen vrij heeft van zijn zware werk, het rijden van tractors met geoogst suikerriet. Een goede job maar het betekent wel een paar weken weg van thuis en bijna 24 uurs diensten draaien. Zijn armen zijn zwart van de zon maar hij straalt. Fijn om thuis te zijn.
Ok met zijn allen dus in 2 auto's naar Yemi. Op zich 5 minuten rijden maar stofweg en slecht verlicht. Alhoewel, we worden verlicht door het licht van de volle maan. Het is al donker rond half 7 en het wordt minder warm....In het huis van de ouders vd man van Yemi zijn ook nog de zus vd man van Yemi, haar man, zwager, tante, oom, zoontje, aangetrouwde zus? etc dus een lekkere lange tafel voor 12 man ofzo. We eten ter ere van mij ?? pancha een traditioneel feestgerecht dat geserveerd wordt op banenblad (platanoblad) en dat is gemaakt van een mix van aardappels, vlees (deze keer varkens), wat pepers (die de meesten niet lekker vinden of te scherp) en dat gemixt en in een rechthoek gedrapeerd. We drinken er refresco bij, zelfgemaakte limonade. Geen bier hier maar dat komt denk ik ook door de invloed van de kerk en door het feit dat hier zoveel alcoholisme is in Guate. Volgens Hemerson behoor ik er 4 te eten jajajajaj het worden er 2 omdat er ook nog een toetje volgt. Heerlijk. Grappig om te observeren dat in mijn ogen 'kleine'dingen en gebeurtenissen van de dag hier uitvoerig worden besproken en alles met een vriendelijkheid en aandacht gebeurt maar wel traditioneel. De vrouwen koken en serveren uit en ruimen op, de mannen zitten bij elkaar (kan toeval zijn) en zeggen niet zoveel. Na het eten komt het gesprek ineens op diepgang. Wat vind ik van God en van de bijbel en dat in het Spaans. Natuurlijk heeft iedereen me in de kerk gezien en gezien dat ik mee naar voren ging om te vieren en dat heeft indruk gemaakt. Ik zeg dat ik geloof dat iedereen iets van God in zich heeft en dus een positieve kijk op mensen en dingen heb. Ook geloof ik niet in een allesbeschikkende God. Maar ik een combi van eigen verantwoordelijkheid en een spiritueel iets, een God die je niet kan zien maar wel kan voelen. Dat wordt met geknik ontvangen. Dan waag ik het om te zeggen dat ik niet zo heel veel met kerken heb omdat ik vind dat de kerk vaak zo ver van de mensen afstaat maar dat ik dat bij de Palabra de Miel kerk niet zo heb gevoeld. Daar mee gelijkheid, gezamenlijk bespreken van de bijbel en gezamenlijk vieren, broederschap. En wat ik van de bijbel vindt. Help. Ik zeg dat ik wel iets van de verhalen van de bijbel ken maar niet goed en alleen uit mijn kindertijd. En zo is het ook. Misschien een goed moment om eens wat meer te gaan lezen in en over de bijbel. Waarom wel teksten uit het Boedhisme lezen en niet uit de bijbel. Kortom ik ben bezig met vooroordelen en ervaringen bij mezelf weg te halen en open te staan voor inzichten uit andere hoek. Kijken wat ik kan leren van de Retiro, de grote bijeenkomst vrijdag waar we met zijn allen incl kinderen naartoe gaan in de bus van Palabra de Miel. Ik voel wel een kleine druk om gewenste antwoorden te geven maar dat wil ik niet dus ik ga proberen om echt bij mezelf te blijven en mijn ervaringen te delen zonder vooroordelen.
We zijn pas rond 10 uur thuis en duiken meteen onze bedjes in. Normaal gaan de mensen hier iets eerder slapen..Het is inmiddels lekker afgekoeld tot ik schat 25 graden en dat slaapt goed. Hopelijk vannacht geen feestgedruis van de buren 2 blokken verderop want dat heeft onze nachtrust die normaal super is behoorlijk gestoord. Om het begin van de vakantie te vieren gingen ze tot 4 uur in de ochtend door met luide muziek en geschreeuw.
Ondertussen begin ik te wennen aan de 'eenvoud', als ik het mag noemen, van het leven hier, dat allesbehalve eenvoudig is en laaf ik me aan de goede zorgen en vriendelijkheid van iedereen. Zoveel gastvrijheid voor een vriendin van een van de dochters, zouden wij dat ook doen in Nederland ?
Buenas noches
PS: omdat het niet te beschrijven is hoe het er hier uitziet heb ik een paar foto's toegevoegd...
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}